Przejdź do treści

MIEJSKI OŚRODEK POMOCY SPOŁECZNEJ W MIŃSKU MAZOWIECKIM
15 listopada 2018 r.
imieniny: Alberta i Leopolda
A  A  A  Widok standardowy  żółty tekst, czarne tło 
Mapa strony
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Mińsku Mazowieckim
05-300 Mińsk Mazowiecki, ul. Kościuszki 25A
tel/fax 25 758 22 24
adresy e-mail:
mops@mopsmm.pl, dyrektor@mopsmm.pl
Rzecznik prasowy MOPS: rzecznik@mopsmm.pl 
Misją Ośrodka jest zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym mieszkańców Miasta poprzez wspieranie ich w dążeniu do zaspokajania niezbędnych potrzeb umożliwiających życie w godnych warunkach oraz podejmowanie działań zmierzających do ich usamodzielnienia i integracji ze środowiskiem.

Czasy współczesne, nacechowane wzmożonym dynamizmem dziejowym, kryzysem wartości, zanikiem autorytetów, liberalizmem obyczajowym, rozluźnieniem więzów, rosnącą przepaścią między pokoleniami – stawiają nowe wyzwania wspólnocie najbliższych sobie osób.


ZANIEDBANIE TO TAKŻE PRZEMOC !

 

 

 Rodzicom coraz częściej brakuje nie tylko czasu i cierpliwości dla swoich dzieci, ale przede wszystkim dojrzałości utożsamianej z odpowiedzialnością rodzicielską, wyznawaniem zasad moralnych, pozytywną relacją do obyczajów, tradycji religijnych. Rozumienie zaniedbywania zdeterminowane jest społecznym osądem. Związane jest z stale ewoluującymi standardami      i wartościami społeczno-kulturowymi wynikającymi z ogólnego rozwoju cywilizacyjnego, ekonomicznego, kontekstu kulturowego oraz ustaleń nauk dotyczących niezbywalnych oraz koniecznych warunków prawidłowego rozwoju dziecka, formowania jego osobowości.

 Definicja zaniedbywania pozostawia duży margines subiektywizmu, bo w wielu przypadkach rodzic zaniedbujący swoje dziecko może odwołać się w swojej ocenie do stwierdzenia, iż uczy dziecko samodzielności czy zaradności życiowej. Najogólniej zaniedbywanie określane jest jako niezapewnienie lub uniemożliwienie zaspokojenia potrzeb jednostki zależnej, w tym przypadku dziecka.

Słownik psychologiczny definiuje je: zaniedbywanie dziecka używane jest na określenie mniej oczywistych form złego traktowania dziecka, jak np. zaniechanie opieki zdrowotnej, prawidłowego odżywiania, ubrania, edukacji i socjalizacji. Termin ten odnosi się do złego traktowania wynikającego raczej z niewykonania obowiązków opieki nad dzieckiem, niż         z aktywnych działań na szkodę dziecka ( zaniedbywanie, niedbalstwo, zlekceważenie, niewykonanie tego, co należało, zostawienie kogoś, przestanie się kimś interesować, zajmować).

 Zaniedbać naukę, obowiązki, pracę, ważne sprawy. Zaniedbać dzieci, rodzinę, stan rzeczy lub ludzi zostawionych bez opieki, brak zainteresowania  Zaniedbywać – nie robić tego co trzeba, lekceważyć obowiązki, zapominać o czymś, tracić zainteresowanie kimś, czymś; opuszczać, zostawiać, rzucać na pastwę losu, nie dbać o kogoś, o coś.

 Zaniedbywanie dziecka to brak troski o jego rozwój i niezaspokajanie jego potrzeb fizycznych i psychicznych, deprywacja potrzeb emocjonalnych i rozwojowych. Rodzice, których charakteryzuje postawa zaniedbywania, nie interesują się w większym stopniu zdrowiem dziecka, nauką w szkole, jego zainteresowaniami, towarzystwem, planami życiowymi, systemem wartości oraz jego ambicjami. W stosunku do dziecka są surowi,          a nawet brutalni. Wstydzą się, że dziecko jest takie, jakie jest, niektóre jego zachowania traktują z dużą surowością, a nawet wrogością. Miłość jest dla nich kategorią warunkową, okazywaną dziecku, jeśli zastosuje się do ich wymagań. Sytuacja dziecka zaniedbanego jest podobna do sytuacji dziecka porzuconego, niekorzystna dla jego rozwoju fizycznego, psychicznego, społecznego i emocjonalnego. Wywiera ujemny wpływ na stosunek dziecka do siebie i do osób z jego najbliższego otoczenia, czyli nie sprzyja poprawnemu formowaniu się osobowości. W analizie rodziny i jej funkcji opiekuńczej, wychowawczej i ekonomicznej możemy mówić o niewinności sprawcy, gdy zaniedbywanie dziecka dokonane jest nieświadomie albo jest efektem braku możliwości. Zaniedbywanie dotyczy takich sytuacji, których osoba odpowiedzialna za dziecko rozmyślnie lub w skutek niemożności, braku wiedzy, nieznajomości dziecka i jego potrzeb, nie dostarcza mu koniecznych środków             i „usług”, nie przejawia zachowań uznawanych za niezbędne do prawidłowego rozwoju fizycznego, intelektualnego, emocjonalnego lub dopuszcza się sytuacji, w której dziecko jest narażone na zagrożenie zdrowia lub życia. Jeśli potrzeby dziecka sklasyfikujemy jako: – fizyczne – odżywianie, ubieranie, ochrona zdrowia, edukacja, – psychiczne – zapewnienie bezpieczeństwa, miłości i rodzicielskiej troski, to efektem powtarzającego się zaniedbywania dziecka jest brak opieki i narażenie dziecka na niebezpieczeństwo, w tym np. na zimno, głód, krańcowe ignorowanie obowiązków opiekuńczych, co może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia dziecka, zakłócenia jego rozwoju lub opóźnienia rozwoju fizycznego. Tak więc zaniedbywanie obejmuje sferę fizyczną i psychiczną dziecka i związane jest                            z niezaspokojeniem jego potrzeb niezbędnych do prawidłowego rozwoju i jest brakiem czynności prawidłowych w opiece i wychowaniu dziecka. W przypadku zaniedbywania wynikłego z niemożności sprawowania opieki związanego np. z ubóstwem rodziny, można ten stan rzeczy usprawiedliwić. Wówczas wiele zadań opiekuńczych wobec dziecka przejmuje państwo, by nie dopuścić do zahamowania rozwoju dziecka. Gorzej, gdy zaniedbywanie wynika z postawy lekceważenia dziecka przez rodziców i tym samym swoich obowiązków wobec niego lub jest aktem mniej lub bardziej świadomym. Wtedy rodzice nie spełniają właściwie swej funkcji i stan ten należy uznać za niepokojący. W krańcowych wypadkach lekceważenia obowiązków wobec dzieci może zaistnieć konieczność odebrania praw rodzicielskich. Zaniedbywanie można przyjąć za jedną z form przemocy. Osoba zaniedbująca dziecko uniemożliwia mu prawidłowy rozwój, lekceważy jego prawa i potrzeby, traktuje jak rzecz, którą można dysponować według własnego uznania. Niektórzy autorzy twierdzą, iż zaniedbywanie dziecka może mieć początek już w okresie jego życia płodowego, gdy matka pije alkohol, zażywa narkotyki, pali papierosy, czy nie dba o swój stan zdrowia. Inne przykłady zaniedbywania to pozostawienie dziecka samego przez długie godziny, brak ochrony przed chorobami, zaniechanie jego leczenia, brak dbałości o higienę dziecka, brak zabezpieczenia przed urazami, uczestnictwo dziecka w kłótniach i libacjach rodzinnych. Zaniedbywanie można określić jako niezaspokojenie niezbędnych dla prawidłowego rozwoju egzystencjalnych potrzeb dziecka. Rozpatrując przemoc w rodzinie, zwraca się uwagę na zjawisko zaniedbywania dziecka ujmowane jako przemoc wobec wymagań jego rozwoju – to znaczy dziecko jest siłą podporządkowane niekorzystnym dla niego warunkom np. małe dziecko jest zmuszane do samotnego przebywania w domu. Zaniedbywanie  obejmuje wiele niekorzystnych dla dziecka zachowań rodzicielskich oraz niezrealizowanie zachowań wielokrotnie możliwych nawet w obiektywnie trudnych warunkach. W zaniedbywaniu mniejszą lub większą rolę odgrywa przemoc w różnych jej postaciach. U podstaw zaniedbywania leży m.in.: – brak wiedzy rodziców, – złe tradycje opiekuńcze                           i wychowawcze, – brak czasu dla dziecka. O ile niski poziom wykształcenia może tłumaczyć pierwszą i drugą przyczynę, to ważniejsze wydaje się prezentowanie przez rodziców koncepcji życia, w tym roli dziecka w życiu każdego z rodziców.

W myśl ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z dnia 29 lipca 2005r. przemoc       w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny (tj. osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących), w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą. 

    Jak wynika z powyższej definicji, przemocą wobec członka rodziny jest nie tylko konkretne działanie, ale może być nim także brak tego działania - zaniechanie, zaniedbanie, niezaspokojenie potrzeb narażające na utratę życia lub zdrowia i powodujące szkody na zdrowiu, w tym psychicznym. Ta forma przemocy stosowana jest szczególnie często w stosunku do dzieci, osób starszych, lub osób niepełnosprawnych, przez ich rodziców lub opiekunów czy domowników. Zaniedbanie przejawiać się może w różnych sferach życia, między innymi w poniższych postaciach :
-    niewłaściwe żywienie - niedożywianie lub przekarmianie dziecka/osoby starszej/niepełnosprawnej prowadzące do problemów zdrowotnych,
-    zaniedbanie higieny osobistej - pozostawianie dziecka/osoby starszej/niepełnosprawnej brudnej, nieuczesanej, nieogolonej, brak dbałości o czysty, kompletny i stosowny do warunków pogodowych strój, świeżą pościel, zadbane pomieszczenia mieszkalne,
-    izolacja - pozbawianie osoby możliwości kontaktów z innymi ludźmi przez zamykanie jej w domu, utrudnianie kontaktów z dalszą rodziną, środowiskiem sąsiedzkim,
-    brak kontroli i pozostawianie bez należytej opieki przez dłuższy czas, brak zainteresowania gdzie dziecko lub osoba starsza/niepełnosprawna jest i co robi, zwłaszcza     w godzinach wieczornych i nocnych,
-    zaniedbania stanu zdrowia - niedotrzymanie terminów szczepień, wizyt, niewłaściwe podawanie leków bądź niepodawanie ich wcale, niezgłaszanie problemów zdrowotnych zagrażające trwale zdrowiu lub życiu, niestosowanie się do zaleceń lekarza w opiece nad chorymi,
-    brak zainteresowania realizacją przez dziecko obowiązku szkolnego, wynikami w nauce, zachowaniem w szkole.

 Przemocą jest także chłód emocjonalny wobec dziecka czy osoby starszej, niepełnosprawnej, zaniedbywanie potrzeb emocjonalnych tychże osób, lub celowe utrudnianie im zaspokojenia powyższych potrzeb.

 

NIE POZOSTAWAJ OBOJĘTNY NA ZANIEDBANIE !!!

TO TAKŻE PRZESTĘPSTWO !

 

 

Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Link 

Urząd Miasta Mińsk Mazowiecki
ul. Konstytucji 3 Maja 1
05-300 Mińsk Mazowiecki 

 

Informacje związane z działalnością komisji można uzyskać bezpośrednio pon. - pt. w godz. 8.00 - 19.00

 

Mińskie Centrum Profilaktyki

Mińsk Mazowiecki, ul.Tuwima 1 

tel.25 758 02 52

e-mail: mkrpa@umminskmaz.pl 

Link       

Ośrodek Interwencji Kryzysowej CARITAS Diecezji Warszawsko-Praskiej

ul. Graniczna 18
05-300 Mińsk Mazowiecki
tel. 25 758 47 12
tel. interwencyjny: 698 749 389 

Czynny całą dobę.


Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie  

"Niebieska  Linia" 

800 120  002


Ogólnopolski Telefon Kryzysowy
116 123


Noclegownia dla Bezdomnych Mężczyzn Stowarzyszenia " Pomocna Dłoń"

Kąty Borucza 48 A
05-307 Dobre
tel.
 22 760 41 14

 

Pomoc telefoniczna dla rodziców i nauczycieli w sprawie 

bezpieczeństwa dzieci 

bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych takich jak: agresja i przemoc w szkole, cyberprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystywanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, uzależnienia, depresja, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. 

tel. 800 100 100

e-mail: pomoc@800100100.pl

 

Centrum wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego

Telefoniczne Centrum Wsparcia:  

800 70 2222 

e-mail: porady@liniawsparcia.pl 

 

Miejski Punkt Konsultacyjny

"STOP przemocy "

ul. Kościuszki 25A 

tel. 25 758 22 24

e-mail: mops@mopsmm.pl 

Jesteś 982702 osobą odwiedzającą naszą stronę
Created by ARISCO